KOMPUTERY z fantastyki


Original: http://andromeda.rutgers.edu/~hbf/compulit.htm

Copyright 2000 by H. Bruce Franklin, wszelkie prawa zastrzeżone.

[Ten tekst pierwotnie ukazał się w Encyklopedii Informatyki (Nature Publishing Group, 2000)]

Fikcyjne komputery zawierają szeroką gamę wyimaginowanych i udawał urządzeń w literaturze, wystawy i filmu. Nakładające się z fikcyjnym automatów i robotów, odgrywają one znaczącą rolę w kulturalnym macierzy rzeczywistych komputerach.

Prehistoria

Aby sformułować spójnej historii komputerów w fikcji, najlepszym miejscem do rozpoczęcia może być Jonathana Swifta Podróże Guliwera, opublikowane w 1726. Swift prezentuje wynalazcy który zbudował gigantyczną maszynę zaprojektowany, aby umożliwić “najbardziej ignorant Person” do “pisać książki w filozofii, poezji, Politicks ustawy, Mathematicks i teologii.” Ten “silnika” zawiera mnóstwo “bity” zapchane wszystkie słowa języka, “wszystko ze sobą powiązane poprzez smukłe Wires”, które mogą być włączane przez korb, generując w ten sposób wszystkie możliwe kombinacje językowe. Oddziały skrybów produkować kopii poprzez rejestrowanie dowolnej sekwencji słów, która wydaje się mieć sens.

Chociaż Swift opisuje urządzenia w najdrobniejszych szczegółach, a nawet zawiera schemat swojej konstrukcji, jest on oczywiście w rzeczywistości satyrą bardziej bezpodstawne pretensje nauki i technologii jego okresu. Ilustrującym, co moglibyśmy nazwać fetyszyzm komputera, zwariowany wynalazca i jego stosunek społeczeństwa random tekstu produkowane przez tego cudownego urządzenia więcej niż ludzkich myśli.

XVIII-wieczna fascynacja zegarków i zegarów w połączeniu z zawrotnych osiągnięć technologicznych rewolucji przemysłowej wzbudzić wiele pomysłowych mechanicznych automatów, często mające na celu stworzyć iluzję samodzielnego życia lub myśli. Najbardziej znanym z nich był szachistą automat zbudowany przez Wolfganga von Kempelena w 1770 roku, który koncertował w Europie i Stanach Zjednoczonych przez 1830, pokonując wielu utalentowanych szachistów, w tym Napoleona. W 1820 roku, brytyjski wynalazca Robert Willis wykazały, że ludzkie szachistą był ukryty wewnątrz urządzenia, jego szeroko przedrukowany pamflet twierdził, że maszyna “nie zmieniała się w swojej działalności, tak aby sprostać stale zmieniające się okoliczności gry w szachy . To jest prowincja intelektu sam. ” Ale widzowie onieśmielony rosnącej siły rzeczywistej maszyn automatycznych podczas industrializacji pozostał zafascynowany pokazy wyświetlanie ten oczywisty triumf myśli maszyny. W 1836, Edgar Allan Poe opublikował swój plagiat wersję dowodu Willis, tym samym przekonując wielu wtedy i do dziś z genialnych uprawnień własnego intelektu nieuzbrojonym. Jak na ironię, część argumentacji Poego potwierdził powszechne przekonanie o nieomylności maszyn: “Automat nie zawsze wygrać Gdyby maszyna czysta maszyna, to nie byłoby sprawy – to zawsze wygrywa.”. Ambrose Bierce w 1909 historia “Mistrz Moxon za” bardziej dokładnie przewidzieć zdolności szachowe nowoczesnych komputerów, choć na szczęście nikt do tej pory jest tak źle, przegrany w szachy grać na komputerze Bierce, która morduje jego wynalazcy za pokonanie go.

Najbardziej wpływowych fikcyjna automat z początku XIX wieku była Olympia, która tańczy doskonale, zawsze skupia wzrok uwielbieniem na jej kochanka, i woła: “Och, och!” w odpowiedzi na jego każdej wypowiedzi w ETA Hoffmana “The Sandman” (1816). Istnieje bezpośredni z Olimpii przez kobiety metalu zbudowany przez złego naukowca filmu Metropolis Fritza Langa (1926) z doskonale sexy i posłuszny kobiet zbudowanych przez naukowców komputerowych wymienić swoje podmiejskie gospodynie w powieści Iry Levina (1972) i filmie (1975) Żony ze Stepford.

Z rodu automatu kobiet jest, że może dochodzić do pierwszej fikcyjna komputer z zapisanych programów. To jest znak tytuł ML Campbella “The Automatic Maid-of-All-Work” (1893), którego wbudowane programy nie wymagają zmiany operatora druty aktywować każdy z jego prac domowych.

Mała kobieta automatem, jak i karty dziurkowane krosno sterowane włókienniczych, również wpływ wynalazek Charlesa Babbage’a z “maszyna różnicowa”. W swojej błyskotliwej 1990 powieści silnika Difference, William Gibson i Bruce Sterling poznać alternatywną historię, która mogła przyjść, jeżeli wynalazek Babbage’a miał posiadać, z gigantycznych maszyn liczących transformacji globalnej polityki, gospodarki i kultury w XIX wieku – i kolosalna AI pojawiają się w 1990 roku.

Tendencja wyobrazić myślenia maszyn jako humanoida w wyglądzie dominowała aż do pojawienia się tych pierwszych wielkich i rażąco nie-humanoid rzeczywista komputerów cyfrowych w 1940 roku. Na przykład, nawet jeśli amerykański pisarz Edward Page Mitchell był świadomy wymiarów maszyna różnicowa, jego 1879 story “najzdolniejszym człowiekiem na świecie” zakłada komputer wyraźnie lepsze od Babbage’a włożeniu do głowy człowieka (przekształcając go z idiota na geniusza, który prowadzi imperium rosyjskiego).

Inne maszyny do myślenia nie fiction projekt bardziej przypomina coraz bardziej zautomatyzowane mechanizmy ewolucji industrializmu. Na przykład, George Parsons Lathrop w jego 1879 story “w głębokim czasu” wyobraża w 22 wieku ogromnych fabrykach automatycznych uruchamiane przez jedną osobę na klawiaturze. Jules Verne prorokował w jego 1863 rękopis Paryż w XX wieku (opublikowane w 1996) olbrzym “maszyny liczące” przypominające “ogromne fortepiany” dokonywane przez “klawiatura” i podłączyć do “faksymile” maszyny; banki wykorzystują najbardziej zaawansowane modele tych komputerów do koordynacji działań tej przyszłości hypercapitalist.

Fiction o ewolucji automatyzacji tendencję do pesymistyczne. Obawy maszyn rozwija, dopóki nie zastąpi ludzi pojawiły się już “The Book of the Machines” w 1872 Erewhon powieści Samuela Butlera i wkrótce stało się powszechne. Na początku 20. wieku przykłady: Michaela Williamsa “The Machine Mind” (1919), w której komputery życia przejąć miastach, ale w końcu rozpadnie; Edmond Hamiltona “gigantów Metal” (1926) wyposażony w atom zasilanego mózg metalu, który konstruuje szalejącej armia robotów 300-metrowej wysokości, S. Fowler Wrighta “automaty” (1929), w którym maszyny przejąć wszystkich ludzkich działań i ostatecznie wyeliminować nasz gatunek, a “The Brain” (1930), Lionel Britton zabawa o ogromnej mózgu mechanicznego, który kończy się jako jedyna forma inteligencji w lewo na skazane Ziemi pięćdziesiąt milionów rok stąd.

Pierwsze dzieło w tym gatunku jest dystopijne nowela EM Forstera “przystanków maszyny” (1909), na temat przyszłej Ziemi, gdzie wszystkie decyzje są podejmowane przez globalny maszyny centralnej, że przeznaczony do każdej fizycznej ludzkiej potrzeby (z wyjątkiem płci) przez zautomatyzowanych przydatków. Życie w sześciokątnych komórek w środowisku podziemnym mechanicznego, ludzie rzadko stykają się ze sobą, ponieważ komunikować jako osoby i rozmawiać grup poprzez urządzenia audio i internet wizualnej. Maszyna nawet zarządza automatyczną opiekę zdrowotną. Gdy maszyna rozbija, cywilizacja się kończy, ale kilka ocalałych pozostaje zacząć ponownie w świecie przyrody na powierzchni planety.

By 1930, fiction o ludzkiej zbytniej na komputerach lub zastąpienie ludzi przez inteligentnych maszyn było dość powszechne. Wpływowy redaktor science-fiction John W. Campbell napisał kilka historii na ten temat, w tym “The Last Evolution” (1932), “zmierzch” (1934) i “The Machine” (1935). Klasyczna historia w tym duchu jest Jack Williamson “z założonymi rękami” (1947).

Komputery jak Robots

Chociaż słowo “robot” został ukuty przez Karel Capek w RUR (Universal Robots Rossum), roboty w tym 1920 gry są organiczne androidy, nie skomputeryzowane mechaniczne mężczyzn. Kultura popularna, jednak szybko przywłaszczył termin robota zidentyfikować te hordy chodzenia, mówienia, myślenia maszyn, które stały się podstawą science fiction w druku, filmu i eksponatów – takie jak Voder, mówi człowiek mechaniczny w 1939 New York Fair World.

Średnia fikcyjna komputer stał się tym samym mózgiem robota, zwykle rozumiana jako mechaniczny człowiek – czy kobiety – wykonany z metalu. Pierwowzorem tej postaci był Tik-Tok, człowiek miedzi OZMa z Oz (1907) i Tik-Tok of Oz (1914), L. Frank Baum następcach do wspaniałego Czarnoksiężnika z krainy Oz. Wyposażone w “Smith i ulepszone mózgi Tinker stalowy kombinowane” i sobie wydrukowaną kartę etykietowanie go jako “patent działania dwuosobowy, bardzo czuły, Myśl-Tworzenie, doskonały Rozmowa mechaniczny człowiek,” Tik-Tok jest prekursorem tych wszystkich humanoida skonfliktowanej myślenia maszyny rozciągające prawo w XX wieku. Na pytanie, czy on żyje, Tik-Tok odpowiada: “Nie, jestem tylko maszyna Ale mogę myśleć i mówić i działać.”.

Typowe science-fiction roboty leapfrogged bezpośrednio do sztucznej inteligencji, ale te AI brzęk często myślał i zachowywał się prawie jak ludzie. Na przykład w “Rex” HARL Vincent (1934) tytułowy bohater wykorzystuje swój “cudowny mechaniczny mózg” stworzyć dyktaturę robota, podczas gdy w John Wyndham-tych “The Lost Maszyna” (1932), nawet użytkownik robota wykonana przez Marsjan pozostawia długo list pożegnalny, który mógł zostać napisany przez wyobcowany nastolatek.

Zdecydowanie najbardziej wpływowych shaper tej fikcji był Isaac Asimov, który pomyślany uniwersalnych mechanicznych robotów z “mózgów positronic” regulowanych jego trzy prawa robotyki, pierwsza w jego 1942 przegubowych story “Runabout”. Według tych “praw” mózgi wszystkich robotów zostały zaprogramowane, aby zagwarantować, że nigdy nie szkodzić ludziom, by słuchać rozkazów, a nie bronić się, w tej kolejności.

Pierwsze pamiętne roboty film pojawił się w 1950 roku, a dwa wydarzenia były zarówno produkty pozaziemskich cywilizacji: wszechmocny Gort w The Day the Earth Stood Still (1951) i Robby Robot w Forbidden Planet (1956). Chociaż Robby jest przodkiem wszystkich tych robotów sympatycznych przez R2D2 i C-3PO z Gwiezdnych Wojen, Forbidden Planet zanotował znacznie bardziej poważny wkład do literatury na temat komputerów przez przewidując technologii automatycznego tak zaawansowana, że ​​może ona coś cywilizacja chciał, nawet potwory z nieświadomości.

Dawn of Computer Age

Komputery utworzona podczas II wojny światowej i jej następstwa oczywiście wywołać lawinę fikcyjnych komputerów. Ponieważ superkomputery z 1940 i 1950 były olbrzymie, ich potomkowie często fikcyjnych wyobrażał być kolosalne maszyny, czasami koncentrując obliczeniowych funkcje całego społeczeństwa w jednym scentralizowanym inteligencji mechaniczne.

Tak więc w ciągu tych lat, kulturalnych wyobraźnia przewiduje dwa nieco sprzeczne obrazy z komputerów jako tłumy poszczególnych robotów zdolnych do naśladowania ludzkiej inteligencji z czaszki wielkości mózgu mechaniczny lub jako ogromnego konglomeratu izolowanych paneli, przyciski, przełączniki, przekaźniki i podciśnienia rury.

Jeden z pierwszych fiction, jednak nie dokładnie przewidzieć, jak będzie wyglądać i komputery funkcja w społeczeństwie 1990: “. Logic Named Joe” Murray Leinster w 1946 opowiadanie Każdy dom ma co najmniej jeden “logika”, komputer osobisty wraz z ekranem i klawiaturą, sieciowej do scentralizowanych superkomputerów zawierających całą wiedzę i zarejestrowane transmisje. Ludzie informacji dostęp, rozwiązywania problemów, zobacz programy rozrywkowe, komunikować się ze sobą, prowadzą swoje rachunki opłaty, i tak dalej z ich komputera poprzez sieć. Istnieją nawet wbudowane cenzorzy, które uniemożliwiają dzieciom widząc nieodpowiednich materiałów. W tej komiksowej opowieści, “Joe” jest “logika”, które w jakiś sposób staje się autonomiczny i przedsiębiorczy, ale “nie jest jak jeden z tych ambitnych robotów można przeczytać o tym zdecydować się, rasa ludzka jest nieskuteczny i ma być otarła się o ‘zastąpione myślę “maszyny”.

Fiction, że przewidywane właśnie taką katastrofę rozkwitły w 1960 roku. Dobrym przykładem jest DF Jones 1966 Colossus powieść, której wizja komputera zdobywając mistrzostwo osiągnął do szerokiego grona odbiorców, kiedy to było robione w 1970 Colossus filmowej – projekt Forbin. Ale arcydziełem tego gatunku jest Harlan Ellison 1967 opowiadanie “I Have No Mouth, a Must I Scream”, w którym amerykańskie, rosyjskie i chińskie superkomputery Waging termojądrowej wojny scalić w jeden podmiot świadomy, która niszczy całą ludzkość, z wyjątkiem dla pięciu osób oszczędza torturom zawsze wewnątrz podziemnych kawernach niekończące kilometrów od obwodu.

Bardziej nieuchronne skutki społeczne komputerów są przewidywane w ponurej, zautomatyzowanej niedalekiej przyszłości dystopia Fortepianu Player (1952), Kurt Vonnegut, Jr pierwszej powieści. Sensowne pracy jest dostępna tylko dla małej grupy technokratów, podczas gdy inni mogą dołączyć albo ogromna armię potrzebne do sterowania świat lub “cuchnie i Wraki”, tłum rozwiązły próżniaków udając zrobić niepotrzebnych miejsc pracy. Prawdziwe władza polityczna znajduje się w komputerze centralnym, EPICAC XIV (gra na początku ENIAC i Univac komputerów cyfrowych).

Dwa z najbardziej wpływowych wizji komputerów w 1960 roku wszedł w arcydzieła reżysera Stanleya Kubricka. W Dr Strangelove, czy jak ja przestałem się martwić i pokochałem bombę (1964), cywilizacja kończy się, gdy automatyczne sowiecka broń zagłady jest aktywowana przez amerykańskiego atomowego ataku, który nie może być odwołany z powodu uszkodzonego komputera B-52 za. Najbardziej pamiętnych postaci w roku 2001: Odyseja kosmiczna (1968) to statek kosmiczny na komputer HAL, driven psychotyczne przez konflikty między jego logicznej istoty a kłamstwem zaprogramowanego.

Być może najbardziej sympatyczny rolę fikcyjnego komputera w tym okresie pojawia się w 1966 powieści Robert A. Heinlein w The Moon Is a Harsh Mistress. Mike, centralny komputer z księżycowej kolonii, pomaga prowadzić wolnościową księżycowy powtórka z 1776 amerykańskiej rewolucji przeciwko autorytarnym Ziemi przy jednoczesnym podnoszeniu egzystencjalne pytania o jego (lub czasem jej) tożsamości własnej.

Tymczasem w Polsce, Stanisław Lem było stworzenie w powieści i eseje głębokie poszukiwania znaczenia komputerów. W narracji określanie Pamiętnik znaleziony w wannie (1961), komputery historyk próbować zrozumieć ludzką cywilizację, która zniszczyła się. Invincible (1964) rozważa ewolucję nieekologicznych postaci wyniszczającej inteligencji. Liczba baśni cybernetycznych Lema są zbierane w Cyberiadzie (1965). Jego 1969 esej “Robots in Science Fiction” zalewa na łatwą obróbkę maszyn myślących w większości science fiction, zwłaszcza Anglo-American. W Fiasco (1986), zagubiona wiara w racjonalność superkomputer pomaga prowadzić misji kosmicznej z Ziemi, aby zniszczyć jedyne pozaziemskie ludzie świadomość spotkałem.

Uderzające jest zapowiedzią obawy późniejszych dekadach, 1964 Soviet Dusza Świat powieści Michaiła Emtsev i Eremei Parnov dramatyzuje superkomputer, że dodane wszystkie ludzkie tożsamości i pobieranie ich w globalnej koszmaru kodowanym indywidualności.

Co dalej?

Jak komputery stały się powszechne cechy życia codziennego w ostatniej trzeciej części XX wieku, ich kulturowe reprezentacje rozprzestrzeniać się z science fiction do innych rodzajów literatury i filmu. Rzeczywiście fiction o normalnej egzystencji, przynajmniej w społeczeństwach przemysłowych i poprzemysłowych, może wyłączyć komputery nie więcej niż samochody, telefony, samoloty, i TV. Było to szczególnie ważne w przypadku filmów, które stały się najszersze dostarczycielami obrazów komputerów.

Gdy działa jako więcej niż tło w non-filmów science-fiction, komputery są często przedstawiane jako groźny mocy wszechwidzącym państwa biurokratycznego, jak Wróg publiczny (1998). Główny bohater w sieci (1995), samotny haker, którego głównym przyjaciele kumple Internetu, ma jej rzeczywistej tożsamości usuwane ze wszystkich rekordów przez komputery spiskowców rządowych.

Sieci komputerowe, hacking, i gier komputerowych oczywiście nie wszystkich stać tematy znane już na początku 1980 roku. Po okazało się, że mechaniczne usterki i błędy ludzkie w podziemnym superkomputera NORAD miała na wielu rzeczywistych sytuacjach niemal wytrąca globalnej termojądrowej wojny, 1983 film WarGames ma nastoletni chłopak przypadkowo zbliżają się do powodowania apokalipsa, grając to, co on myśli, to tylko gra z NORAD komputera, który został zaprogramowany do “globalnej wojnie termojądrowego”.

W 1980 roku, komputery stały się centralnym ikona w science fiction znany jako Cyberpunk, zwłaszcza w pracach Williama Gibsona. Gibsona Nagrywanie Chrome (1986), wpływowa zbiór opowiadań z 1977 r., znalazło się kilka, w których znaki “jack” do sieci lub nawet same przeradzała się w całości do istot, które istnieją wyłącznie jako zjawiska w cyberprzestrzeni. W jego Neuromancer trylogia – Neuromancer (1984), Count Zero (1986) i Mona Lisa Overdrive (1988) – cyberprzestrzeń staje się centralnym locale. Zawrotnej sprzeczności interfejsów Gibsona komputer ludzkie wyjdzie w charakterystycznej postaci, gdy narrator jego “Market Winter”, który edytuje marzenia jak masowo rynku towarów, nie zdecyduje się zabić, gdy dowiaduje się, że jego największe odkrycie “połączyła się z net “:
Bo ona nie żyje, a ja ją puścił. Bo teraz, była nieśmiertelna, a ja pomogłem jej uzyskać w ten sposób. A ponieważ wiedziałem, że ona mnie zadzwonić, w godzinach porannych.
Takie koncepcje rozeszła się szybko, ale bez wizji czy zaawansowania cyberpunk, w kulturze popularnej. Na przykład, w Tron (1982), jeden z pierwszych filmów komercyjnych polegać przede wszystkim na animacji komputerowej, video-game designer jest jakoś wciągnąć wewnątrz komputera, gdzie staje się postacią z życia i śmierci gry komputerowej. W filmie Max prześwitu (1985) i serialu telewizyjnego (1987/88), reporterem śledczym kontynuuje karierę po wgrany jest stać komputerowych postaci.

Koncepcje komputerów w science fiction w ciągu ostatnich piętnastu lat XX wieku osiągnęła daleko poza to, co można było sobie wyobrazić nawet w 1940 roku. Przykładami są odważne ekstrapolacji w spekulacyjnej fikcji Greg Bear, takich jak Eon (1985), Muzyka we krwi (1985), i Królowej Aniołów (1990). W Muzycznej krwi, na przykład, “Medycznie Obowiązujące Biochips” przypadkowo przekształcić cząsteczki DNA do komputerów żyjących że przeobrazić gatunek ludzki do przodka z “inteligentnego” na zarazę zaprojektowane do przekształcenia niektórych podstawowych zasad wszechświata.

Inne dokumenty

Dwa wstępne zbiory opowiadań o komputerach są Science-Fiction Thinking Machines, red. Groff Conklin (NY: Vanguard, 1954) oraz maszyny, które sądzę, edytowany przez Isaaca Asimova, Patricia S. Warrick i Martin Greenberg (NY: Holt, Rinehart, i Winston, 1984).
Pomocne analiz wraz z przydatnych bibliografii można znaleźć w Patricia Warrick jest Cybernetyczne Imagination w Science Fiction (Cambridge, MA: MIT Press, 1980), David Porush jest Soft Machine: Cybernetyczne Fiction (NY: Methuen, 1985), oraz dwa zbiory esejów edytowane przez Thomas P. Dunn i Richard D. Erlich, Boga Mechanical: Maszyna w Science Fiction (Westport, CT: Greenwood Press, 1982) i Clockwork światy: Zmechanizowane środowiskach, w SF (Westport, CT: Greenwood Press, 1983).